عمومی

عفونت های دستگاه ادراری (UTI) فقط یک ناراحتی در افراد مسن نیست بلکه  می توانند باعث مشکلات جدی سلامتی شوند. عفونت ادراری هنگامی اتفاق می افتد که باکتری­های مجرای ادراری ، مثانه یا کلیه در ادرار تکثیر میشود. در صورت عدم درمان ، عفونت ادراری می تواند منجر به عفونت حاد یا مزمن کلیه شود، که می­تواند به طور دائم به این ارگان های حیاتی آسیب برساند و حتی منجر به نارسایی کلیه شود. این عفونتهای شایع همچنین عامل اصلی بروز عفونتی که عامل بالقوه تهدیدکننده برای جریان خون است، می باشد.

افراد مسن به ویژه در معرض عفونت­های دستگاه ادراری هستند. افراد مسن به دلایل مختلف از جمله حساسیت کلی آنها در برابر عفونت­ها به دلیل ضعف سیستم ایمنی بدن آسیب پذیر هستند. “هرچه پیرتر می­شوید ، پاسخ ایمنی شما تغییر می­کند. آن بخشی از پیری طبیعی است. زنان و مردان سالخورده ضعیف شدن عضلات مثانه و کف لگن را تجربه می­کنند که این امر می­تواند منجر به افزایش احتباس ادرار (تخلیه ناقص مثانه) و بی­اختیاری شود. این موارد همه به عفونت کمک می­کند.

عفونت و انواع آن

عفونت به معنای ورود و رشد هر نوع میکروب یا انگل به درون زخم یا اندامی از یک موجود زنده گفته می شود. عامل عفونت زا می تواند انگل، باکتری، قارچ، ویروس، ویروئید و پریون باشد.

https://tormoz-electero.niloblog.com/p/9/

عفونت ها، براساس اینکه کدام اندام از بدن میزبان مورد حمله عامل عفونت زا قرار گیرد، انواع مختلفی دارند. این عفونت ها شامل موارد زیر است:

عفونت های تنفسی

عموما برآورد شده است که افراد شهرنشین حدود 10000 میکروارگانیزم را به درون شش های خود وارد می کند که اینها می توانند باعث عفونت های تنفسی شوند.

عفونت های دستگاه گوارشی

مواد غذایی و نوشیدنی آلوده به انواع مختلف باکتری ها و … می تواند عاملی برای مبتلا شدن به عفونت های دستگاه گوارشی شود.

عفونت های ایجاد شده در نتیجه تماس جنسی

سوزاک، سیفلیس و ایدز سه نوع رایج این عفونت ها هستند. این عفونت ها در نتیجه تماس جنسی کنترل نشده ایجاد می شوند.

عفونت های وابسته به ایدز

بیماری ایدز سیستم ایمنی بدن را تا اندازه زیادی تحلیل می برد. در نتیجه بدن انسان در مقابل سایر عوامل بیماری زا با شدت بیشتری دچار مشکل می شود.

عفونت های حاره ای: عفونت هایی که در منطقه خاصی از جهان شایع هستند؛ مانند مالاریا و طاعون.

علل بروزعفونت ادراری

یکی از عوامل تاثیرگذار در عفونت ادراری جنس است،بطوریکه زنان به دلیل کوتاه تر بودن پیشابراه و نزدیکی بیشتر آن به مقعد و واژن بیشتر از مردان به عفونت ادراری مبتلا می شوند.

هرگونه مانع در برابر جریان آزاد ادرار،تومور،سنگ،بزرگی پروستات ودیابت که با بالا رفتن سن به خصوص در سالمندان افزایش می­یابد،از دیگر عوامل ایجادکننده عفونت ادراری می­باشد.

عواملی که ممکن است در ایجاد عفونت دستگاه ادراری در سالمندان دخیل باشد، شامل میزان بروز بالای بیماری مزمن، زخم های فشاری آلوده به عفونت، عدم تحرک، تخلیه ناکامل مثانه، استفاده از لگن به جای توالت، سوند ادراری ماندگار وکاهش مصرف مایعات می باشد.

افزایش خطر عفونت ادراری با محیط زندگی سالمندان ارتباط مستقیم دارد.یکی از این محیط ها،آسایشگاه ها یا خانه های سالمندان است.

پیری اعصاب مثانه،منجر به تجمع ادرار می شود و این علت یک محیط ایده آل برای رشد باکتری ایجاد می کند.

یائسگی از دیگر عوامل موثر در عفونت ادراری می­باشد که علت آن کاهش سطح استروژن می­باشد. فعالیت جنسی نیز می تواند ریسک ابتلا به عفونت ادراری را افزایش دهد. افتادگی مثانه نیز خطر ابتلا را افزایش می­دهد.

عفونت های شایع در سالمندان

نشانه های بیماری های عفونی در سالمندان و افراد جوان ممکن است متفاوت باشد. گرچه تمام عفونت ها می توانند در سنین سالمندی ایجاد شوند، با این وجود برخی از آنها شایع تر از عفونت های دیگر هستند. عفونت های ادراری، گوارشی و تنفسی از شایع ترین عفونت ها در سالمندی هستند.

علائم عفونت ادراری

دفع ادرار مکرر؛بیمار حتی پس از تخلیه مثانه احساس دفع دارد.

احساس سوزش هنگام دفع ادرار؛

ناراحتی یا فشار در قسمت تحتانی شکم؛

درد در ناحیه لگن و پشت؛

تب گهگاهی؛

تب ولرز؛

تهوع واستفراغ؛

در عفونت کلیه ممکن است ادرار خونی و بدبو شود

استفاده از برخی مواد غذایی می تواند به درمان عفونت ادراری کمک کند: سرکه سیب، آب کرن بری، جوش شیرین، روغن درخت چای، زغال اخته و آناناس.

باید توجه داشته باشید که هرگز از نظر پزشک متخصص محروم نمانید.

بررسی های جهانی نشان می دهد که پدیده پیری به یک مسئله جهان شمول تبدیل شده و جمعیـت سالخورده جهان به دلیل بهبود وضعیت بهداشت و خدمات پزشـکی و افزایش امید زندگی، به طور مداوم در حال افزایش است. محققان کشور شیوع سوء تغذیه و عوامل مرتبط با آن در این قشر را مورد بررسی قرار داده اند.

تخمـین زده می شود بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۳۰، جمعیت سـالمندان جهان به میزان ۵۶ درصد رشد کرده و از ۹۰۱ میلیون نفر بـه ۱.۴ میلیارد نفر افزایش پیدا کند. بر این اساس تا سال ۲۰۵۰، این عـدد بـه بـیش از دو برابر مقدار آن در سال ۲۰۱۵ خواهد رسید و حتی ممکـن اسـت تا ۲.۱ میلیارد نفر، معادل حدود ۲۲ درصد کـل جمعیـت هـم برسـد. در ایران نیز بر اساس آخرین سرشماری نفـوس و مسـکن در سـال ۱۳۹۵، جمعیت سالمند کشور بالای ۶۰ سـال، ۹.۳ درصـد جمعیـت کـل کشور، معادل حدود ۷.۵ میلیون نفر را شامل می شود.

https://tormoz-electero.niloblog.com/p/8/

برای درمان سوء تغذیه در سالمندان راه هایی وجود دارد که بهتر است آنها را بدانید. برای مثال به عادت های غذایی سالمندان بیشتر توجه کنید. پدر، مادر، پدر بزرگ، مادربزرگ یا هر سالمند در بین دوست یا آشنایان شما نیازمند توجه هستند. اگر این افراد مسن در زندگی برای شما اهمیت دارند به آنها بیشتر سر بزنید و مراقب رژیم غذایی شان باشید. ببینید چطور مواد غذایی مورد نیاز شان را تهیه می کنند و در خرید مواد غذایی مناسب به آنها کمک کنید. اگر در بیمارستان بستری شده اند یا باید مدت زیادی در رختخواب بمانند در زمان غذا خوردن کنارشان باشید و آنها را نسبت به مصرف غذاهای مقوی آگاه کنید.

سوء تغذیه در سالمندان ممکن است به بروز مجموعه ای از پیامدهای بهداشتی دیگر بینجامد، از جمله:

کاهش وزن بدون اینکه فرد قصد کم کردن وزنش را داشته باشد.

خستگی.

ضعف عضلانی و کاهش قدرت.

احساسافسردگی.

نقصان حافظه.

اختلال دستگاه ایمنی و مستعد شدن به عفونت.

کم خونی.

برنامه غذایی برای درمان سوء تغذیه در سالمندان

درافراد مسن مصرف روزانه ۸-۶ لیوان مایعات ترجیحا“ آب برای پیشگیری از یبوست در سالمندان و کم آبی بدن توصیه کنید، زیرا افراد مسن علیرغم نیاز واقعی به مایعات کمتر احساس تشنگی می کنند و به همین دلیل بیشتر مستعد کم آبی بدن و یبوست هستند.

با افزایش سن نیاز به انرژی کاهش می یابد به همین علت نیاز متابولیسمی بدن به انرژی از سایر گروه های سنی کمتر است. افراد مسن فعالیت بدنی کمتری دارند و در نتیجه نیازمند غذای کمتری برای ثابت نگه داشتن وزنشان هستند. برای محدود کردن دریافت انرژی، توصیه کنید غذاهای کم حجم و غنی از مواد مغذی را بیشتر مصرف کنند و مصرف مواد شیرین و چربیها را نیز کاهش دهند .

سل ریوی یک بیماری خطرناک و عفونی است که توسط یک باکتری از دسته باکتری های مایکوباکتریوم ایجاد می شود. این باکتری توسط دانشمند آلمانی روبرت کخ در سال ۱۸۸۲ کشف شد. این باکتری به شکل باسیل می باشد و به صورت میله های باریک و بلند دیده می شود ولی گاهی نیز باسیل ها حالت خمیده دارند.

باکتری ایجادکننده بیماری از طریق تنفس وارد بدن می شود و در عمق ریه نفوذ می کند. استقرار باکتری در ریه را به این علت می دانند که این باکتری هوازی مطلق است و چون در ریه اکسیژن به مقدار فراوانی وجود دارد این باکتری به ریه رفته و در آنجا جایگزین می شود. پس از استقرار باکتری تعدادی از گلبول های سفید و فیبرین در اطراف باکتری جمع شده و تولید یک «دانه سلی» می کنند و بعد به تدریج مرگ بافتی از مرکز این دانه سلی شروع می شود. براثر پیشرفت این جراحت، بافت های آسیب دیده همراه با خلط و ترشحات ریوی از بدن خارج می شوند و به جای آن ها حفره ای در ریه ایجاد می گردد که این حفره ها با استفاده از اشعه ایکس توسط عکس برداری دیده می شوند.

انواع سل

دو نوع عفونت بیماری سل وجود دارد: پنهان و فعال.

سل پنهان

در این حالت باکتری در بدن به شکل غیرفعال باقی می ماند. این نوع سل هیچ نشانه ای ندارد و مسری هم نیست، اما ممکن است به نوع فعال تبدیل شود.

سل فعال

در این حالت باکتری فعال است و نشانه های سل در بیمار مشاهده می شود. این نوع سل به دیگران سرایت می کند.

به نظر می رسد حدود یک سوم از جمعیت جهان مبتلا به سل پنهان باشند. ۱۰ درصد از موارد سل پنهان به نوع فعال آن تبدیل می شوند. اما خطر ابتلا به آن در افرادی که دارای سیستم ایمنی ضعیف هستند (مانند بیماران مبتلا به ایدز یا افراد دارای سوتغذیه یا افراد سیگاری) بیشتر است.

سل ریوی برای مدت هزاران سال درمانی نداشت و فرد مبتلابه این بیماری قطع می مرد، ولی در سال ۱۹۴۴ یک داروی معجزه گر بنام استرپتومایسین برای درمان بیماری کشف شد. چند سال بعد دو داروی دیگر بنام های پاراآمینو سالیسیلیک اسید و ایزونیازید کشف گردیدند. امروزه این بیماری به طور مؤثری توسط این داروها درمان می شود، البته درمان سل مانند پیشرفت بیماری مدت ها طول می کشد.

https://tormoz-electero.niloblog.com/p/7/

بیماری سل به راحتی توسط رادیوگرافی و اشعه ایکس تشخیص داده می شود. واکسنی نیز برای پیشگیری از این بیماری ساخته شده است که بنام واکسن BCG نامیده می شود و درصورتی که در اولین روزهای تولد نوزاد به وی تزریق شود در برابر ابتلا به بیماری مصون می گردد.

تشخیص بیماری سل

پزشک برای تشخیص بیماری سل با استروسکوپ به صدای ریه ها گوش می دهد و گره های لنفاوی را معاینه می کند تا ببیند متورم شده اند یا خیر. همچنین از بیمار درباره ی علائم بیماری، سابقه ی پزشکی و عوامل خطرآفرین ابتلا به سل سؤال خواهد کرد.

متداول ترین آزمون تشخیص بیماری سل آزمایشی پوستی است که در آن مقدار بسیار کمی از توبرکولین PPD (عصاره ی باکتری سل) را به قسمت داخلی بازو تزریق می کنند.

پزشک پس از ۲ تا ۳ روز ناحیه ی تزریق را بررسی می کند. اگر در این ناحیه برآمدگی قرمز و سفت به اندازه ی مشخصی وجود داشته باشد، احتمال ابتلا به بیماری سل وجود دارد.

متأسفانه آزمون پوستی سل ۱۰۰% دقیق نیست و ممکن است جواب مثبت یا منفی را به اشتباه نشان دهد.

بااین حال، برای تشخیص سل آزمون های دیگری نیز وجود دارد که از آن جمله می توان به آزمایش خون، رادیوگرافی از قفسه ی سینه و آزمایش خلط اشاره کرد. این آزمایش ها برای تشخیص وجود باکتری سل به کار می روند و هم زمان می توان تست پوست را نیز انجام داد.

تشخیص سل مقاوم (MDR) از سل معمولی دشوارتر است. همچنین تشخیص سل در کودکان دشوارتر از بزرگ سالان است.

اگر شخص مسئولی در خانه است:

در صورت امکان، مراقب باشید که همه افراد خانه برای سل آزمایش شوند. کودکان را علیه سل واکسن بزنید.

همه افراد به ویژه کودکان باید مقدار زیادی غذاهای مقوی بخورند. شخصی که به سل مبتلاست تا وقتی که سرفه می کند باید جدا از کودکان بخورد و بخوابد در صورت امکان در یک اطاق جداگانه.

شخص مبتلابه سل باید دقت کند که هنگام سرفه کردن دهانش را بپوشاند و هیچ گاه نباید بر زمین تن کند.

با اولین علائم سل یا هنگامی که سرفه کردن کودک بیش از ۲ هفته طول می کشد او را به مرکز بهداشت ببرید.

سل را فوراً تحت درمان قرار دهید. شخصی که دیگر به سل مبتلا نیست نمی تواند آن را انتقال دهد.

آرتروز گردن یک اصطلاح کلی برای ساییدگی و فرسودگی ناشی از بالا رفتن سن استخوان های گردن است که دیسک های ستون فقرات گردنی را درگیر می کند.

همچنانکه دیسک ها مایع شان را از دست داده و کوچک تر می شوند، نشانه های آرتروز نیز گسترش می یابند، که از آن جمله می توان به ایجاد زائده های استخوانی در امتداد لبه های استخوان ها (خارها) اشاره کرد.

آرتروز گردن عارضه شایعی است که با بالا رفتن سن بدتر می شود، به طوری که بر اساس آمارهای اعلام شده از سوی سازمان بهداشت جهانی بیش از ۸۵ درصد از افراد بالای ۶۰ سال به آرتروز گردن مبتلا هستند.

این عارضه در اکثر افراد هیچ علائمی ندارد و در اغلب مواردی هم که علائم بروز می کنند، استفاده از درمان های غیرجراحی مؤثر خواهد بود.

https://tormoz-electero.niloblog.com/p/6/

دلایل بروز آرتروز

ستون فقرات هم با افزایش سن دچار کهولت می شود اما برخی عوامل مانند حرکت های نامناسب و با شدت بالا، تغییر وضعیت های ناگهانی سر به جلو و عقب علی الخصوص در حوادث رانندگی ، انجام دادن کارهای سخت و سنگین، اختلالات مادرزادی که از هنگام تولد ظهور می یابند و … باعث بوجود آمدن زودهنگام و با شدت تر این تغییرات می شوند.

در بین کارمندان، محصلین و دانشجویان نیز که دائم یا با کامپیوتر کار می کنند و یا درس می خوانند، خم نگه داشتن سر و گردن طولانی مدت در روز باعث ایجاد فشار بر روی مهره های گردن شده و این امر دیسک های بین آن ها را افزایش داده  و باعث بروز بیماری آرتروز گردن می شود.

عوامل ژنتیکی: در صورتی که اعضای خانواده سابقه انواع گردن درد داشته باشند.

استعمال دخانیات: با افزایش احتمال گردن درد مرتبط است.

شغل: مشاغلی که در آنها مجبور می شوید که گردن خود را زیاد حرکت دهید و سر خود را بالا بگیرید باعث افزایش احتمال ابتلا به آرتروز گردن می شود.

مسائل ذهنی روانی: افسردگی/اضطراب

آسیب دیدگی/صدمه: آسیب دیدگی ناشی از شغل یا تصادف با خودرو

بیماران مبتلا به آرتروز گردن انجام ورزش و حرکات اصلاحی را فراموش نکنند

 از جمله تمرینات ورزش گردن درد ناشی از آرتروز گردن می توان به موارد زیر اشاره کرد:

کشش گردن

 قسمت های دیگر بدن خود را صاف نگه دارید، چانه خود را به سمت جلو هل بدهید تا گلوی شما کشیده شود. به آرامی عضلات گردن خود را بکشید و به مدت ۵ ثانیه در این وضعیت باقی بمانید. سر خود را به مرکز برگردانید و آن را به سمت عقب هل بدهید و چانه خود را بالا بگیرید. به مدت ۵ ثانیه در این وضعیت باقی بمانید.

این حرکت را پنج مرتبه تکرار کنید. با تقویت عضلات فشار کمتری به مهره های گردن وارد می شود و علائم آرتروز گردن از جمله گردن درد تخفیف می یابد.

خم کردن گردن

سر خود را به طرف پایین خم کنید تا چانه شما بر روی سینه تان قرار بگیرد. به آرامی عضلات گردن خود را بکشید و به مدت ۵ ثانیه در این وضعیت باقی بمانید. به وضعیت طبیعی خود برگردید و این حرکت را ۵ مرتبه تکرار کنید.

چرخش گردن

 سرخود را به یک طرف بچرخانید، چانه خود را پایین یا بالانبرید و تا حدی سر خود را بچرخانید که احساس گردن درد نکنید. به آرامی عضلات گردن خود را بکشید و به مدت ۵ ثانیه در این وضعیت باقی بمانید، سر خود را به مرکز برگردانید و سپس این حرکت را برای سمت مخالف تکرار کنید. این حرکت را در هر سمت ۵ مرتبه تکرار کنید.

خم کردن گردن (پهلو به پهلو)

سر خود را به سمت شانه خم کنید، به نحوی که گوش به سمت شانه متمایل شود. به آرامی عضلات گردن خود را بکشید و به مدت ۵ ثانیه در این وضعیت باقی بمانید، سر خود را به مرکز برگردانید و این حرکت را برای سمت مخالف تکرار کنید.

این حرکت را در هر سمت ۵ مرتبه تکرار کنید. کشش را در این تمرینات ورزش ارتروز گردن تا جایی ادامه دهید که باعث گردن درد نشود.

 زَخم بَستر به آسیب بافت بدن (شامل پوست٬ درم٬ اپیدرم و ماهیچه) در اثر ایجاد فشار درازمدت بر یک یا چند نقطه از بدن گفته می شود. خوابیدن طولانی مدت در یک وضعیت ثابت، سائیدگی در صندلی یا بستر، استفاده از لگن بیمار نامناسب یا کشیدگی با ملحفه می تواند به بخشی از پوست یا بافت بدن آسیب بزند.

زخم بستر اغلب در بخش های استخوانی بدن ایجاد می شود زیرا در این قسمت ها فشار بیشتری بر پوست وارد می شود و چربی کمتری برای محافظت از این ناحیه وجود دارد. باید بدانید که مشکل زخم بستر اغلب در نقاط باسن، شانه، پوست، در امتداد ستون فقرات، پشت دست و یا کمر، پاشنه، مچ پا و یا پوست پشت زانو اتفاق می افتد.

https://tormoz-electero.niloblog.com/p/5/

زخم بستر چه هنگامی رخ می دهد؟

زخم بستر هنگامی رخ می دهد که فشار یا اصطکاک روی ناحیه ای از پوست در طی یک دوره زمانی اعمال شود ، و در صورت عدم درمان ، یا با موفقیت درمان نشود.

این درمان نشدن می تواند به مشکلات جدی تری تبدیل شود که درمان آن دشوار است و در برخی موارد عفونت حتی می تواند کشنده باشد

افراد سالخورده یا ضعیف (غالباً پوست نازک) مستعد ابتلا به زخمهای فشاری هستند (که بعضاً به آنها زخم فشاری یا زخم بستر گفته می شود.)

زخم های فشار به دلیل عدم تحرک قابل توجه ، عمدتاً ناشی از کمبود مجدد عمل بعد از عمل ، بستر بودن یا روی ویلچر بودن ، عموما دراز کشیدن یا نشستن بیش از حد طولانی در یک موقعیت یا خواه به دلیل سن یا وضعیت پزشکی خاصی است که باعث می شود فرد کم تحرک شود.

چه کسانی بیشتر در معرض زخم بستر هستند؟

- افرادی که برای مدت طولانی تری در یک وضعیت ثابت (خوابیدن به یک سمت) قرار می گیرند

- افراد مسن

- افراد مبتلا به دیابت نوع دو

- افرادی که از ویلچر استفاده می کنند

آیا زخم بستر باعث مرگ می شود؟

زخم بستر آسیب هایی است که می تواند در مواقعی که سالمند ساکن خانه سالمندان یا بیمارستانی در مدت طولانی در همان وضعیت بماند ، ایجاد کند و فشار بر روی یک ناحیه از بدن به اندازه کافی طولانی باشد تا خونرسانی را قطع کرده و به بافت های پوست آسیب برساند.

با وجود ماهیت قابل پیشگیری ، زخم بستر سالانه در هزاران بیمار بیمارستانی و ساکنین خانه سالمندان رخ می دهد. متأسفانه ، همه قربانیان از زخم بستر زنده نمی مانند. زخم بستر اگر پیشرفت کافی داشته باشد منجر به عوارض شدید سلامتی مانند عفونت ، سلولیت یا سپسیس می شود.

میزان مرگ و میر در بستر

بیماران در حدود ۲۰٪ واحدهای مراقبتهای ویژه در ایالات متحده از زخم بستر رنج می برند. زخم بستر بطور کلی از نتایج مثبت بیمار شانس بالایی دارد ، اما فقط با مداخله و درمان زودرس.

هرچه بیمار بدون مراقبت بیشتر در یک وضعیت بماند، احتمال زخم ناشی از ماندن در رختخواب بیشتر می شود. یک زخم درمان نشده در تختخواب می تواند عفونت ایجاد کند و باعث عوارضی شود و منجر به زخم مزمن شود.

پیشگیری از زخم بستر

تغییر وضعیت خواب بیمار

تغییر وضعیت خواب بیمار باعث می شود که فشار وارد بر زخم کاسته شود. لذا هر چند وقت باید وضعیت خواب بیمار تغییر داده شود. این راه، اولین و اصلی ترین اقدام برای پیشگیری از ایجاد زخم بستر به شمار می رود.

استفاده از بالش های هوایی

استفاده از بالش های هوایی باعث می شود که فشار وارد بر زخم کاسته شود و خون بیشتری در سلول ها جهت تسریع بهبودی زخم جریان داشته باشد.

تغذیه

وضعیت تغذیه می تواند تأثیر فراوانی بر بهبودی زخم بستر داشته باشد. استفاده از پروتئین و سبزیجات و میوه جات تازه (مخصوصاً میوه های حاوی ویتامین ث) و زینک نقش بزرگی در بهبودی زخم دارند. همچنین یک برنامه غذایی منظم باعث می شود که بدن توانایی ساخت سلول های جدید را بدست آورده و زخم سریع تر بهبود یابد.